صائن الدين على بن تركه
92
عقل و عشق يا مناظرات خمس ( فارسى )
أخالف « 1 » ذا في لومه عن تقى كما * أخالف ذا في لؤمه عن تقيّة ترقّى كردن عاشق از دركات بعد و غيبت به درجات مقاربت و مخاطبت الغرض ، چون غنيم غيرت به پايمردى ملامت ، دست به غارتگرى هستى عاشق برآوردند و بقيّة السّيفى كه از زخم تيغ بىدريغ درد جسته بود بهيكبار مستأصل و متلاشى گشت ، انقشاع غيوم تعيّناتش او را صفايى بخشيد ؛ در حال ، قهرمان وقتش را اقتضا « 2 » آن شد كه از كنج زاويهء بعد به فضاى حضور در آيد و به عرض صورت حال اقدام نمايد . هرآينه ترجمان وجد به انشاى « 3 » « فيملي علىّ الشّوق و الدّمع كاتب » بر صفحات و جنات به مداد عبرات مؤدّاى « 4 » و عنوان شأني ما أبثّك بعضه * و ما تحته إظهاره فوق قدرتي [ 484 الف ] و لو كوشف العوّاد بي و تحقّقوا * من اللّوح ما منّى الصّبابة أبقت لما شاهدت منّي بصائرهم سوى * تخلّل روح بين أثواب ميّت تحرير كردن گرفت « 5 » . نوك مژگانم به سرخى بر بياض روى زرد * قصّهء دل مىنويسد حاجت تقرير نيست چون صورت حال عاشقى برين وجه معروض پايهء سرير سلطنت پناه معشوقى گشت ، عين الرّضا به امعان قضيّهء « 6 » او فرمان داده صاحب ديوان صبر - كه يكى از صدور ضابطان مملكت است و كار هيچ يك از عمّال اعمال ، چون صوم و صلاة و غيره ، بى
--> ( 1 ) . B , C , D , E و H : أخالف ( 2 ) . D , G و H : اقتضاى ( 3 ) . G : + ع ( 4 ) . H : + شعر ( 5 ) . F و J : + بيت ؛ G : + فرد ؛ H : + شعر ( 6 ) . H : قصّهء